VERZORGING VAN HET OOR
Het oor van de gezonde hond vraagt gewoonlijk weinig onderhoud.
Het is echter goed om eenmaal per week de oren van uw hond te inspecteren en zo nodig
schoon te maken.
Hiervoor gebruikt u een wattenstaafje gedrenkt in wat lauwwarme olijfolie of babyolie.
De oorschelp kan eventueel schoongemaakt worden met in spiritus gedoopte watten.
Aangezien hierdoor alle lichaamsvetten verwijderd worden, moet daarna wel wat babyolie of
olijfolie op de oorschelp aangebracht worden.
Nooit met water in het oor van de hond ko men.
Als er veel haar in het oor groeit, dan zullen we dit moeten verwijderen.
Vooral langharige en krulharige rassen hebben hier nogal eens last van.
Door de wilde haargroei in de gehoorgang zit deze volkomen dicht en dit belemmert de goede
door luchting van het oor; in het opgehoopte vuil van de gehoorgang kan dan broei optreden.
Het vormt zo een uitstekende broedplaats voor allerlei ziekteverwekkende
bacteriën.
In de bosjes haar in de oren gaat veel vuil zitten, dat vermengd met oorsmeer, een vieze
koek vormt die gaat irriteren
waardoor de hond veel aan het oor gaat krabben.
Het haar moet dus uit de gehoorgang verwijderd worden, maar het mag in geen geval worden
afgeknipt, aangezien dit de zaak alleen maar verergert.
Het haar moet worden uitgetrokken.
U kunt dit voorzichtig proberen met uw vingers, maar het is ook mogelijk om dit met een
pincet te doen.
Als u hierin geen vaardigheid heeft, kunt u zich dit het beste eens laten voordoen door
een ervaren trimster of trimmer die dergelijke zaken wel vaker bij de hand heeft gehad.
OVERTOLLIG OORSMEER
Als er zich in de gehoorgang veel overtollig oorsmeer heeft opgehoopt, moet u niet met een
voorwerp of met een wattenstaafje in het oor komen.
U zou dan alleen maar het oorsmeer verder naar binnen drukken.
Beter is het om wat lauwwarme slaolie in het oor te druppelen, zodat het oorsmeer wat los
kan weken.
Nooit teveel slaolie gebruiken, anders zal het een vieze bedoeling worden.
Laat de slaolie ongeveer een half uur inwerken.
Druppel daarna een twee procents oplossing waterstofperoxide in het oor en u zult zien dat
dit in het oor gaat bruisen en een deel van het smeer naar boven brengt.
Houd de hond eerst even een minuut goed vast om het goed in te laten werken en laat hem
daarna maar flink met zijn hoofd schudden.
Doe dit buiten uw huis, want u zult zien dat er heel wat vuil uit het oor wordt
geslingerd.
Indien nodig kunt u dit hele karwei nog een keer herhalen.
Om onnodige irritatie te voorkomen, is het aan te bevelen het oor na deze behandeling in
te smeren met wat babyolie.
OORONTSTEKING
Het oorslijmvlies heeft soms de neiging om gemakkelijk te ontsteken.
Oorontsteking is de algemene naam voor ontstekingen van het uitwendige oor.
Daaronder verstaan we dus ook de gehoorgang.
Oorzaken van oorontstekingen kunnen zijn: een overvloed aan oorsmeer, eczeem,
infecties
als gevolg van eczeem, bacteriën
of parasieten, en dergelijke.
Vooral slecht verzorgde honden of honden met hangende oren die onvoldoende verzorging van
de oren krijgen, hebben dikwijls een oorontsteking als gevolg van het niet goed uitvloeien
van het oorsmeer.
Als een van de eerste symptomen van oorontsteking zien we gewoonlijk: schudden met het
hoofd, scheef houden van het hoofd, of intensief krabben aan het oor.
Door de verwondingen die de hond zich bij dit krabben met de nagels toebrengt, kunnen
hardnekkige eczemen ontstaan.
Bij het kneden van het oor hoort u in de ernstige gevallen een soppend geluid.
Als oorontstekingen langere tijd bestaan, wordt de genezing meestal zeer langdurig of soms
zelfs onmogelijk.
Bij het duidelijk worden van de symptomen van de een of andere vorm van oorontsteking moet
u het oor op de hiervoor beschreven wijze zorgvuldig uitbruisen.
Bij aandoeningen van de oren dient u overigens altijd uw dierenarts te raadplegen.
Oorsmeer dat zich langere tijd in het oor heeft opgehoopt, kan aanleiding geven tot een
aantal onherroepelijke veranderingen in het oor, die een operatie noodzakelijk maken.
Een voortijdige, onherstelbare doofheid is in zulke gevallen van verwaarlozing van
de oren meestal onvermijdelijk.
MIDDENOOR ONTSTEKING
Een verwaarloosde ontsteking van het uitwendige oor kan op den duur overgaan in een
middenoorontsteking.
Het trommevlies wordt daarbij geheel of gedeeltelijk verwoest en de gehele trommelholte
wordt aangetast.
Door de middenoorontsteking krijgt het dier koorts en het is ernstig ziek.
Het houdt het hoofd scheef en durft zijn hoofd vanwege de pijn nauwelijks te schudden.
Indien deze ontsteking verder gaat en het inwendige oor aantast, dan is het een zeer
ernstige en gevaarlijke aandoening geworden.
Een volledige verwoesting van het hele inwendige oor is hiervan gewoonlijk het gevolg, met
als verdere gevolgen doofheid, evenwichtsstoornissen en hersenvliesontsteking.
OORSCHURFT
Oorschurft is een veel voorkomende kwaal die veroorzaakt wordt door de oormijt, een mijt
die lijkt op de schurftmijt.
Daar deze van het ene dier op het andere kan worden overgebracht, is de oorschurft dus
zeer besmettelijk.
De mijten veroorzaken jeuk en irritatie in de gehoorgang en de dieren gaan schudden met
het hoofd en krabben.
De afgescheiden donkerbruine oorsmeer ruikt erg vies en de dierenarts kan daarin de
aanwezigheid van de mijten vaststellen. Deze ooraandoening is behoorlijk hardnekkig, omdat
de mijten zich diep in de gehoorgang ophouden.
Die plaats is meestal niet gemakkelijk te bereiken voor de diverse medicijnen en men zal
de behandeling langdurig moeten voortzetten, zelfs als er van buiten aan de oren niets
meer te zien .
BLOEDOOR
Door het schudden en slaan met de oren bij een oorontsteking, die jeuk en irritatie
veroorzaakt, kan er in de oorschelp een bloedvat scheuren.
Het bloed vloeit dan tussen huid en kraakbeen, en geeft op die plaatsen een duidelijke
verdikking te zien.
Het oor wordt erg zwaar door de bloedophoping en we spreken dan van een bloedoor.
Soms zien we dat de bloeding weer in het lichaam wordt opgenomen en dat daardoor de
oorschelp is gaan schrompelen.
Het kan echter ook noodzakelijk zijn om de bloedophopingen, als de bloedingen tot staan
zijn gebracht, operatief te
verwijderen.
DOOFHEID
Door ouderdom worden honden dover en daarmee zullen we zeker rekening moeten houden.
Het is altijd verstandig om dove honden aan de riem mee te nemen.
Benader een dove hond ook nooit plotseling van achteren, maar kom altijd van voren naar
hem toe.
Vermijd harde geluiden, omdat harde knallen en geluiden soms wel tot hem doordringen en
die de hond dan danig aan het schrikken maken.
Doofheid kan ook ontstaan als gevolg van chronische oorontstekingen of als gevolg van een
ongeval.
Er bestaat echter ook een aangeboren vorm van doofheid.
Fokkers dienen er in dat geval voor te zorgen, dat honden uit dergelijke lijnen van de
fokkerij worden uitgesloten.
© 2000-2008 A.v.d.Berg
|
