brief

Lieve Petra en Anton,

Bedankt voor de heerlijke dag die jullie voor al jullie behaarde kinderen en hun adoptie-ouders hebben georganiseerd vandaag.
We hebben met volle teugen genoten, Baron niet in het minst!
Wat was hij blij met alle (bijna) loopse teefjes.
En wat hadden we geluk met het weer!

En ondanks dat er in Barons klasse maar twee andere reuen zaten, willen we toch even zeggen hoe TROTS we op hem waren dat hij tweede is geworden (vooral als je erbij bedenkt dat hij ooit in 'n ver verleden eens een cursusje heeft gedaan), de aantekening op z'n rapport dat hij een fijn karakter heeft, ontroert ons; onze goeie, trouwe, lieve Ronniebonnie!

Wat is het tekenend dat je zonder enige angst je kleuter over een veld met pak 'm beet, 30 losse, rondrennende bouviers kunt laten struinen en je, met een baby op je buik, kunt hurken bij zo'n enorme kolos om 'm te aaien!

Nee, het is niet te omschrijven hoe blij we zijn dat we op die doordeweekse dag meer dan 5 jaar geleden eens een kijkje konden komen nemen in 'die bouvierkennel in Zoetermeer' om C ervan te overtuigen dat bouviers niet zo eng zijn als ze lijken (hij scheet zeven kleuren van 'oma' die naast hem op de bank plofte) en helemaal niet met de verwachting dat daar een nestje donkere wolletjes rondrende in de tuin....
En laat ik maar helemaal niet beginnen over de blijdschap dat daar bij jullie dat piepkleine reutje 'over' was dat tussen onze benen schoot als hij ergens van schrok;
Frankie had gewoon op ons 'gewacht' om 's avonds met ons als Baron mee naar huis te kunnen gaan!
Dat ieniemienie Baronnetje waar we de eerste nachten beneden bij sliepen omdat het anders zo zielig was zo alleen in dat grote huis, is nu uitgegroeid tot een enorme grote, stabiele, lieve Baron (onze behaarde zoon) die gevoelsmatig toch lekker niet onderdoet voor de mensenpuppies die we later kregen en die hij zonder twijfel of problemen heeft geaccepteerd alsof het de zijne zijn.

Veel liefs, P