|
Inmiddels hebben de pups hun oogjes open en eigenlijk gaat er nu heel veel
veranderen in het leven van de jonge bouvier.
Het gezichtsvermogen van de pups komt nu heel geleidelijk op gang ,maar een
echt goed beeld hebben ze nog niet.
Langzaam en zeker aan het einde van de derde week wordt dit steeds beter.
Ook de gehoorgang is nu open en dat betekend dat de pup de geluiden om hem heen waar
begint te nemen.
Op dit vlak is weer veel literatuur geschreven en schijnbaar heeft iedereen weer zo
zijn eigen opvattingen op dit vlak.
Ik ben er echter van overtuigt dat hier het begin van de socialisatie begint.
De geur van ons als fokker heeft hij/zij al , daar hoort een stem bij en een beeld.
Door vaak met de pups de praten en bezig te zijn leren ze dat wij mensen vriendelijk
zijn.
De pups onderling beginnen elkaar nu ook te ontdekken en zelfs een beetje spelen en
grommen ( ja zelfs blafjes) is nu te zien en te horen.
En dan de boeken of literatuur ik heb er heel wat gelezen en ik moet er altijd weer
om lachen als ik zie hoeveel verschillende opvattingen er zijn over hoe je moet omgaan met
de pups op deze leeftijd.
Schrijft het ene boek dat het stress bij de pups geeft als je te vroeg met ze gaat
knuffelen , het andere boek schrijft juist het tegenovergestelde.
Nee in mijn ogen moet je gewoon je zelf blijven en doen wat je hart je ingeeft.
Natuurlijk de pups hebben zeker nog rust nodig , maar waarom niet genieten van de
wonderen der natuur en op bepaalde momenten heerlijk tussen de pups vertoeven ?
|
De moederhond zal wat vaker en langer van het nest wegblijven , ook al
blijft ze volop alert als er in de omgeving wat gebeurt.
Vaak ook begint nu de periode van bijvoeren, speenpap genoemd.
Eigenlijk ben ik er niet zo blij mee , want mijn ervaring is dat zodra de pups
hiervan gegeten hebben de moederhond stopt met het schoonhouden van het nest.
Ja ja ik weet het , wat vervelend voor mij.
En wat denk je van de eerste smulpartij ?
Echt je bent soms niet blij als je ziet wat een lekkere bende ze kunnen maken.
Ik schreef het al , ze hebben hun oogjes open maar....... plats plats gewoon dwars
door de etensbak heen !
Tja echt goed zien komt heel langzaam.
Als je dan uitgegeten zijn , nou eten , ik kan beter schrijven
geknoeid zijn moeten
ze toch weer toonbaar gemaakt worden.
Dus schoonmaken de pups en als je dan denkt eindelijk klaar te zijn moeten ze
net allemaal ook nog even hun behoefte doen.
Maar dan ..... zo speels zo klein en zo druk valt er ineens een grote stilte.
De pups vallen ( ja zelfs zittend en spelend) in een keer in slaap.
En als je dan naar de puppies kijkt ben je alles in een keer vergeten en
geniet je van het prachtige aanzicht van deze mini bouviertjes ,zo klein , zo hulpeloos en
zo vertederend.......
Je kan je jezelf niet voorstellen dat deze kleine mini bouviertjes ooit een grote
volwassen bouvier moeten worden. |